Zaterdag 24 augustus gaat mijn telefoon. "Goede morgen met Rahel. Mijn broertje is vandaag jarig. Komen jullie ook?"
Helaas moet ik hen teleurstellen. Mijn eigen dochter is ook jarig en het hele weekend staat alweer volgepland met allerlei activiteiten. "We komen maandag wel even" antwoord ik haar. "O, oké"
Maandag avond dus met mijn 3 meiden en een aantal kleine kadootjes op weg naar Wapenveld.
We worden besprongen als we uit de auto stappen en moeten meteen in de woonkamer gaan zitten.
Esey begint driftig met het uitpakken van zijn kadootje en is zichtbaar blij met de inhoud
We hebben gekozen voor 2 plaatjes boeken. Eentje gaat over alle daagse voorwerpen in en rond het huis en de andere over dieren. Als extraatje hebben we ook een kauwgomballenautomaat met inhoud voor hem ingepakt.
De eerste ballen verdwijnen direct in zijn mond en al kauwend worden de nieuwe boekjes doorgenomen. Elk plaatje en woord wordt samen met zijn moeder doorgenomen.
Onder tussen genieten wij van een glas frisdrank en door de overbuurvrouw (ook vluchteling) gemaakte koekjes.
We hebben de grootste lol wanneer er naast het benoemen van de beesten ook de geluiden erbij worden gemaakt.
Ondertussen krijg ik een stapel post en loop deze met moeder door. Na alles te hebben uitgelegd en/of ingevuld nemen we weer afscheid.
Op mijn beste Tigriaans zeg ik "Maha Salama" (tot de volgende keer). "Maha Salama" wordt er in koor geantwoord.
Op de terugweg naar huis nog even via de brievenbus gereden om enkele antwoord-enveloppen te posten.
Helaas moet ik hen teleurstellen. Mijn eigen dochter is ook jarig en het hele weekend staat alweer volgepland met allerlei activiteiten. "We komen maandag wel even" antwoord ik haar. "O, oké"
Maandag avond dus met mijn 3 meiden en een aantal kleine kadootjes op weg naar Wapenveld.
We worden besprongen als we uit de auto stappen en moeten meteen in de woonkamer gaan zitten.
Esey begint driftig met het uitpakken van zijn kadootje en is zichtbaar blij met de inhoud
We hebben gekozen voor 2 plaatjes boeken. Eentje gaat over alle daagse voorwerpen in en rond het huis en de andere over dieren. Als extraatje hebben we ook een kauwgomballenautomaat met inhoud voor hem ingepakt.
De eerste ballen verdwijnen direct in zijn mond en al kauwend worden de nieuwe boekjes doorgenomen. Elk plaatje en woord wordt samen met zijn moeder doorgenomen.
Onder tussen genieten wij van een glas frisdrank en door de overbuurvrouw (ook vluchteling) gemaakte koekjes.
We hebben de grootste lol wanneer er naast het benoemen van de beesten ook de geluiden erbij worden gemaakt.
Ondertussen krijg ik een stapel post en loop deze met moeder door. Na alles te hebben uitgelegd en/of ingevuld nemen we weer afscheid.
Op mijn beste Tigriaans zeg ik "Maha Salama" (tot de volgende keer). "Maha Salama" wordt er in koor geantwoord.
Op de terugweg naar huis nog even via de brievenbus gereden om enkele antwoord-enveloppen te posten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten