Gemengde gevoelens

Na me ruim 4 maanden met ziel en zaligheid te hebben ingezet komt er na vandaag een einde aan mijn vrijwilligerswerk bij Vluchtelingenwerk.
Toen ik er aan begon wist ik van te voren dat deze dag hopelijk voor mij snel zou komen. Vandaag is het dan zover. Ik heb weer werk!!
Dus met gemengde gevoelens wordt dit voorlopig mijn laatste blog. Super blij natuurlijk, maar aan de andere kant ook jammer dat ik nu geen tijd meer heb voor dit dankbare vrijwilligerswerk.

Uiteraard zal ik er zijdelings bij betrokken blijven, maar naast een 40-urige werkweek wordt het lastig om nog iets direct te kunnen betekenen.

Iedereen bedankt voor het volgen, de spullen en andere zaken die ik de afgelopen tijd heb mogen ontvangen.
Wie weet tot ziens/schrijfs....

Van harte gefeliciteerd

Zaterdag 24 augustus gaat mijn telefoon. "Goede morgen met Rahel. Mijn broertje is vandaag jarig. Komen jullie ook?"
Helaas moet ik hen teleurstellen. Mijn eigen dochter is ook jarig en het hele weekend staat alweer volgepland met allerlei activiteiten. "We komen maandag wel even" antwoord ik haar. "O, oké"

Maandag avond dus met mijn 3 meiden en een aantal kleine kadootjes op weg naar Wapenveld.
We worden besprongen als we uit de auto stappen en moeten meteen in de woonkamer gaan zitten.
Esey begint driftig met het uitpakken van zijn kadootje en is zichtbaar blij met de inhoud
We hebben gekozen voor 2 plaatjes boeken. Eentje gaat over alle daagse voorwerpen in en rond het huis en de andere over dieren. Als extraatje hebben we ook een kauwgomballenautomaat met inhoud voor hem ingepakt.

De eerste ballen verdwijnen direct in zijn mond en al kauwend worden de nieuwe boekjes doorgenomen. Elk plaatje en woord wordt samen met zijn moeder doorgenomen.
Onder tussen genieten wij van een glas frisdrank en door de overbuurvrouw (ook vluchteling) gemaakte koekjes.
We hebben de grootste lol wanneer er naast het benoemen van de beesten ook de geluiden erbij worden gemaakt.
Ondertussen krijg ik een stapel post en loop deze met moeder door. Na alles te hebben uitgelegd en/of ingevuld nemen we weer afscheid.
Op mijn beste Tigriaans zeg ik "Maha Salama" (tot de volgende keer). "Maha Salama" wordt er in koor geantwoord.
Op de terugweg naar huis nog even via de brievenbus gereden om enkele antwoord-enveloppen te posten. 

Gezinshereniging

Vandaag mocht ik met Ilse meelopen. Ilse loopt stage bij vluchtelingenwerk en heeft al een aantal gezinnen/personen onder haar hoede. Een van de personen die zij begeleid, wordt binnenkort definitief herenigd met haar echtgenoot en 3 kinderen.
Vandaag om 10.00 uur bezochten we de nieuwe toegewezen woning in Vaassen. Een prima hoekwoning die ruimte bied voor het hele gezin. Nadat we een rondleiding kregen van de woonconsullente van Triada werd het huurcontract ondertekend door onze cliënte en haar man, die voor deze gelegenheid samen met de 3 kinderen was overgekomen uit het AZC.
Daarna was het door naar de Gemeente Epe om de verhuizing van onze cliënte en de vestiging van haar man en 3 kindertjes te regelen. Vanaf 13 augustus mogen zij zich officieel inwoner van Epe noemen.

Buiten voor het gemeentehuis belt Ton. Ons gezin in Wapenveld had mij maandag gebeld of ik nog langskwam. Omdat ik niet helemaal kon inschatten en begreep waar het over ging, toch maar 's avonds naar Wapenveld gegaan. Het bleek gelukkig alleen wat vragen over ontvangen post en rekeningen te gaan. Ook de installatieset van Telfort was gearriveerd.
Ik had met hen afgesproken dat Ton vandaag zou komen en als dit niet lukte dat ik dan morgen weer naar Wapenveld kwam om enkele zaken af te handelen.
Ton gaf via de telefoon aan dat hij vandaag de zaken zou regelen. Kijk dat scheelt toch weer.
Ik vertel Ton nog even dat de geregelde damesfiets voor Moeder helaas niet past. Hij is veel te groot! Dat wordt dus uitkijken naar een grote tienerfiets(dames).

Om 11:30 uur stonden we weer buiten het gemeentehuis. Mmmm volgens de officiele uitnodiging van het Activerium (inschrijven werkzoekende en aanpassing uitkering) waren we daar om 14:00 uur pas welkom.
Nou het is slechts een half uurtje rijden naar Apeldoorn, dus waren we veel te vroeg. Toch maar langzaam die kant op gereden en ons netjes gemeld bij de Balie van het Activerium met de vraag of het eventueel toch mogelijk zou kunnen zijn om de afspraak te vervroegen.
Zij bleken zeer welwillend en klantvriendelijk want er werd ons verteld dat onze contactpersoon voor inschrijving voor werkzoekende ons eerder te woord kon staan. We moesten wel heel even wachten.
Dit gaf ons de mogelijkheid om een glaasje water te nuttigen. De echtgenoot van onze cliënte bedankte vriendelijk omdat hij midden in de ramadan zit. De baliemedewerkster kwam zelfs vragen of wij, bij hoge uitzondering, koffie wilde. Ik was, mede door bovengenoemde, de enige voor een heerlijk kopje koffie.

Na een half uurtje wachten werden we geholpen. De kinderen besluiten om lekker voor de t.v. te blijven zitten in de wachtkamer en wij betreden met z'n vieren de spreekkamer. Na alle formulieren te hebben doorgenomen werd er even overleg gepleegd met de collega voor de bijstandsuitkering. Ook hij kon zijn agenda aanpassen en betreed even later de spreekkamer.
Onze cliënt heeft recht op een lening voor eerste aanschaf meubelen zodat ze bedden etc kan kopen voor haar kinderen. Daarnaast wordt haar uitgelegd dat haar bijstandsuitkering voor alleenstaanden nu wordt gewijzigd in een uitkering voor gezin met 3 kinderen. Nadat alles is afgewikkeld staan we om 14:00 uur weer buiten.

Onze cliënt heeft ook nog twee kinderen van haar eerste echtgenoot(vermist) en deze hebben inmiddels ook toestemming gekregen om zich te herenigen met hun moeder en stiefvader. Dit word nog een heel financieel gepuzzel want de vliegtickets moeten uiteraard zelf worden betaald. Mogelijk dat ze via de speciale bijstand hier ook een lening voor kunnen krijgen.
Om 14:30 uur zet ik het gezin en Ilse weer af in Vaassen. We spreken af dat het gezin de komende dagen gaat kijken welk behang in de woning echt niet meer kan en welk behang nog wel even kan blijven zitten. Alles wat vervangen moet worden zullen ze vast verwijderen. We moeten nu wachten op het overmaken van de lening, zodat we kunnen beginnen met aankleden en inrichten. Dat wordt niet eerder dan begin volgende week.

Ik neem afscheid van het gezin en van Ilse. Zodra er iets meer bekend is hoor ik weer van haar. De vader bedankt me voor de "Big Help" en ook moeder bedankt me enorm.
Wederom een geslaagde dag af te sluiten.

Eindelijk wat Privacy

Na enkele weken zonder enige privacy en inkijk in hun woning hebben we gisteren de gordijnen opgehangen.
De van Mijn Stijl gekregen coupons in-betweens en de courante overgordijnen zijn schitterend vermaakt door Marian Loogman. Ondanks het hete weer van de afgelopen dagen, was Marian bereidt om alle gekregen gordijnen op maat te maken.

Na wat ophang materiaal te hebben gekocht togen we vol goede moed naar Wapenveld. Bij het zien van onze auto werden we zeer enthousiast ontvangen en werd de mand met gordijnen al snel van ons overgenomen om naar binnen te dragen.
Helaas waren de gordijnhaakjes van de Gamma niet helemaal universeel en bleken niet te passen.
Marianne nog even naar de Hema in Heerde gereden om de juiste haakjes te halen. Dit gaf mij even de gelegenheid om nog twee gordijnrails op te hangen.

Het raam aan de voorzijde van de woning is nu uitgerust met schitterende in-betweens, met daar over heen mooi overgordijnen. Aan de achterzijde hebben we ons beperkt tot in-betweens. De inkijk aan de achterzijde is minimaal en dus volstaan daar alleen de in-betweens.

Voor de meisjes kamer heeft Marianne vier stroken gordijnstof in de kleur rood / oranje gemaakt. Lekkere frisse kleuren voor de meidenkamer.
Ook hier komen nog overgordijnen (blauw) maar Marianne gaat eerst van haar verdiende vakantie genieten.